RegistrerenInloggenIndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepen




INBOX // PROFILE



Charactername
Password

You are not logged in or registered.
(LOG IN OR REGISTER)
Welcome friendly guest,

DAWN OF ETERNITY is a semi-realistic rpg about the supernatural caused by the ultimate virus centuries ago.

Are you going to survive this world?


13-12-2015 ~ Het forum is officieel open!
29-11-2015 ~ Het forum is bijna klaar!
the season isseason
Winter




This forum works the best with:
google chrome

but can also be used with the following browsers:
firefoxinternet exploreredgesafari
DAWN OF ETERNITY

Let us work on the start of a new era

Deel | .
 

 The mighty fall

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
━ Solitair ━

Posts : 172
IC : 43

“ Character „
Age: 26 years
Sex: Male
Breed: Barbary Lion

Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: The mighty fall vr jan 01, 2016 5:07 pm

Waarom degene die hem wilde ontmoeten juist hierheen wilde, was voor Oliver een raadsel. Het was veel handiger geweest om elkaar te zien bij de oude fabriek te zien en daar de drugs en geld te overhandigen. Maar waarschijnlijk had die persoon iets verkeerds gedaan en wilde hij het liefst niet gezien worden in de omgeving van die buurt. Oliver had liever ook iemand anders voor deze opdracht gestuurd, maar iedereen leek bezig te zijn. Sommigen hadden een of ander vaag feestje vanavond, anderen hadden al opdrachten en sommigen waren gewoon lui. De donkerblonde jongen moest die mensen maar eens aanpakken, maar niet vandaag, want hij had werk te doen. De helende wonden op zijn rug voelde hij nog steeds, maar ze waren gelukkig dicht. Zolang hij niet te veel bewoog en niet in zijn diervorm veranderde, dan kwam alles goed en zouden ze niet opnieuw gaan bloeden. De jongeman zuchtte geïrriteerd. Hij was duidelijk op tijd. De klant niet. Als die gast nog kwam opdagen zou Oliver hem op zijn kop slaan. Hij kende de persoon niet eens, het was een geheel nieuwe klant. En de klant was koning. Maar niet als je al 5 minuten te laat was voor je afspraak. En hij had het probleem dat Oliver de goederen bezorgde deze keer. Want Oliver was stik-chagrijnig dat hij helemaal naar buiten de stad moest komen om een paar pillen te bezorgen. Hij leunde tegen een of ander hek aan dat al een tijdje toe was aan vervanging en zijn ogen speurden de omgeving af. Niets, naast een paar koeien verderop in het veld. Hij haatte de buiten gebieden. Het stonk er, er was niets moderns en die domme dieren. Verschrikkelijk. Oliver voelde het van binnen rommelen, de drang om het beest naar boven te laten komen. Hij onderdrukte het. Het was niet de tijd om dit te doen. De klant moest komen, Oliver handelde het af en hij kon veilig terug naar de stad om de rest van de zaken te regelen. Hij richtte zich op zijn telefoon om te zien wat de tijd was, zeven minuten na de afgesproken tijd, en zocht naar een eventueel gemist bericht dat de persoon niet kwam opdagen. Niets, noppes, nada. Oliver zuchtte geïrriteerd. Hij wachtte nog drie minuten, als de klant er dan nog niet was, kon hij oprotten. Hadden hij en Sareth in de avond nog iets om te vieren. Hij ruilde zijn telefoon in voor een notitieboekje waar alle namen, data's, tijden en goederen in stonden. De financiën moest hij hoog nodig ook weer eens gaan regelen.

[Eerste post voor Dregoe]
Terug naar boven Go down
 
avatar
━ Tribemember ━

Posts : 40
IC : 16

“ Character „
Age: 15
Sex: Male
Breed: Grey wolf

Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: The mighty fall vr jan 01, 2016 6:22 pm

De onrust had zich de laatste dagen aleen maar versterkt. Dregoe kwam net van de stad waar hij gisteren aan gekomen was. Het was op de helft voor de jongen weer bij de tribe aan komen zou. Hij had wat nieuwe stoffen en nieuwe bollen wol moeten halen. Hij maakte zelf kleding en sommige mensen uit de tribe bestelde die bij hem. Tja Dregoe moest zichzelf ook onderhouden en dit was een van de weinige dingen die hij op het moment voor de tribe kon doen. Dre stapte over het pad dat door een paar weides liep. Dregoe voelde zich gisteren al zo vreemd en nog onrustiger dan normaal, maar hij hoopte snel thuis te zijn. Die veranderingen waar men zo vaak over gesproken had,hadden hem meer angst in geboezemd dan dat het waarschijnlijk hun bedoeling was geweest. Dre wilde liever niet veranderen, maar het zou vast en zeker eens gebeuren. Al had hij al gemakkelijk vanaf zijn twaalfde in zijn dierlijke vorm kunnen veranderen. Op de een of andere manier was dat nog nooit gebeurd en hoe hij het al die bloed manen vol had kunnen houden? Niet vragen want dat wist Dregoe zelf niet. De dag had zich versneld af gespeeld, maar dat had deze jongen nog niet door dat het al weer best laat was. Tot de schemering had in gezet. Met een volle rugzak versnelde Dregoe zijn pas. Hij wilde hier ver buiten de Tribe niet veranderen, maar of hij nog op tijd terug was, was nog maar de vraag? Niet veel verder zag Dregoe iemand staan, maar hij kende die persoon nog niet. Met vrij snelle pas wilde Dregoe door lopen, maar die persoon stond nog zo ver weg dat het nog wel even kon duren voor hij bij die man of vrouw was...

XD
Terug naar boven Go down
 
avatar
━ Solitair ━

Posts : 172
IC : 43

“ Character „
Age: 26 years
Sex: Male
Breed: Barbary Lion

Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: The mighty fall vr jan 01, 2016 10:23 pm

De donkerblonde jongen kauwde op de binnenkant van zijn wang. zijn rug jeukte, maar hij ging niet als een of ander beest tegen de paal waar hij aanleunde op en neer bewegen om de jeuk weg te krijgen. Daarbij zou hij waarschijnlijk de helende wonden open maken en hij had geen zin om nog eens een uur onder de douche te staan in de hoop dat de vezels van zijn shirt het niet infecteerden. Oliver mompelde een vloekwoord nadat hij het boekje had dicht geslagen en voor de zoveelste keer zijn telefoon checkte. Niets. De rugzak die tegen de paal aanstond en vol zat met de spullen die de persoon nodig had voor iets, of iemand. Oliver ging niet diep in die zaken. Hij bracht de zooi en de mensen betaalden. Want het enige waar hij in geïnteresseerd was, was het geld wat hij er voor kreeg. Al was de drugs natuurlijk een hele fijne bij komer. Het liefst wilde Oliver zijn telefoon door midden breken en de rugzak naar de grazende koeien gooien. Misschien dat die het leuk vonden om te spacen op LSD of whatever er in zat. Hij wist het niet eens meer het het boeide hem ook niet. De jongen bukte zich, raapte de rugzak op, checkte voor de állerlaatste keer zijn telefoon en besloot toen maar weg te gaan. Die persoon had het verkloot en hij en Sareth hadden vanavond een privé feestje. Zo heel slecht klonk dat nog niet. En net toen Oliver's humeur een beetje begon op te beuren draaide hij zich om, om in de verte iemand aan te zien komen lopen. Niet eens op een sloom tempo, nee, we namen de tijd. Klant was koning? Nou, Oliver ging even laten voelen wat er met een koning gebeurde als deze tegen de wil van het volk in ging. 'Hey Asshole! Schiet op, ik heb meer dingen te doen!' Brulde hij naar de persoon die zijn richting op kwam. Hij knakte zijn knokkels en stond al helemaal klaar om de naderende persoon verrot te slaan. Maar toen begon het hem te dagen. Die persoon was absoluut niet de persoon waarop Oliver stond te wachten. In tegendeel, deze gast was veelste jong. Oliver beet op zijn lip en schold zichzelf uit. En werkte hij zich weer in de nesten. Good going friend. Het zou hem niet verbazen als hij ergens binnen een week dood in de goot zou liggen omdat hij de zoveelste verkeerde keuze had gemaakt.
Terug naar boven Go down
 
avatar
━ Tribemember ━

Posts : 40
IC : 16

“ Character „
Age: 15
Sex: Male
Breed: Grey wolf

Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: The mighty fall vr jan 01, 2016 10:39 pm

Wie die persoon voor hem ook was, hij zag er alles behalve vriendelijk uit en dat bewees hij ook nog door naar hem te gaan staan schreeuwen. Dregoe snapte er niets van en zag hoe deze zich gedroeg. Wie hij ook voor zich dacht te hebben Dre was het zeker niet. Maar omdat Dregoe wist dat hij niemand verwachten ging hij niet moeilijk doen en liep snel verder en negeerde de jonge man die zeker een paar jaar ouder dan hem was. Als er ruzie kwam zou Dregoe zeker het af leggen. Een licht zeurende pijn begon erger en erger te worden. Hij voelde zich heter en heter worden door dat zijn bloed leek te gaan koken, maar dan niet van woede. "Nee niet nu niet hier?!" dacht hij bij zich zelf. Dit was niet zijn eerste keer met een bloed maan te veranderen, maar hij had er nog niet echt de controle over om die verandering tegen te houden. Al had Dre wel steeds meer zijn gedachte onder de duim. Nog zo'n pijn stappen bij de vreemde vandaan wilde hij iets zeggen. Gewoon op een rustige manier, maar een pijn scheut schoot door zijn rug heen. de pijn verspreiden zich door de rest van zijn lichaam. Dregoe's ogen stonden even groot van pijn en angst dit was vreselijk, Waarom was hij dan ook niet in het kamp gebleven en moest hij zich zo nodig af koelen in het water? Het geluid van krakende en brekende botten klonk hem veel te luid in zijn oren die aardig begonnen te jeuken doordat ze zich uit rekte en er vacht uit begon te groeien. Zijn rug kromp iets in waarna zijn staartbotje begon te groeien. Dregoe voelde hoe zijn armen en benen uitrekte en braken op plekken die anders recht bleven. Zijn kreten van pijn bleven uit gestoten worden en Dregoe dacht even dat hij vol in een kampvuur was gevallen, want zijn lijf branden zo. Alsof hete vlammen door zijn aderen en ledematen branden en aan elke vezel van zijn lichaam likte. Hij was op zijn zij gerold, maar draaide zich iets verder zodat hij normaal op handen en knieën zou zitten, maar zijn lichaam zag er nu geheel anders uit. Zijn gezicht begon ook al aardig uit te rekken tot een spitste snuit. Hij kon niet meer denken. Niets van zijn menselijkheid was er over. Alles wat Dre nog wilde was weg komen van die pijn, maar het bleef hem bestoken alsof er duizenden mensen om hem heen stonden die Dregoe prikte met alles wat scherp was. Zijn menselijke kreten vervormde zich ook en klonken heel even niet menselijk nog dierlijk, maar vergingen al gauw naar het janken van een grote hond, maar Dregoe was geen hond, maar een grijze wolf. Zijn kleding veranderde met hem mee en veranderde in een grijs/ witte vacht. Dregoe schudden zijn kop en probeerde die verduisterende pijn weg te schudden. De rugtas met inhoud was op de grond gevallen nadat de banden los geknapt waren. Een zucht schoot uit zijn bek en na nog eens geschud te hebben was hij redelijk bij kennis, maar de woede die eerder nog vol in zijn borst had gezeten was voor de helft al minder en in een snauw hapte hij licht naar de man, maar bleef ver genoeg bij hem uit de buurt om hem niet te raken.

Oh- oh XD
Terug naar boven Go down
 
avatar
━ Solitair ━

Posts : 172
IC : 43

“ Character „
Age: 26 years
Sex: Male
Breed: Barbary Lion

Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: The mighty fall za jan 02, 2016 12:07 pm

Met een vrij gespannen gezicht bleef Oliver de andere jongen volgen. Als hij het nu maar niet verkloot had en die jongen een of andere geheime bodybuilder bleek te zijn. Want daar kon hij zelfs in zijn leeuwenvorm niet tegenop. Maar de jongen liep door en hij was een stuk smaller dan Oliver had verwacht, die met zijn een meter tachtig wel vaker boven mensen uitstak. Niets aan de hand, alles was cool. Hij kreeg misschien een rare blik toegeworpen, dat was alles. Ze negeerden elkaar en Oliver kon zijn eigen weg weer gaan. Hij keerde zijn rug naar de passerende jongen en boog zich voorover om in de rugzak te rommelen. Het zou zo maar kunnen zijn dat een van die domme koeien zijn prachtige drugs had gestolen en nu in het veld stond te spacen. Dat wilde je niet hebben. Want hoe kon hij dat gaan uitleggen aan Sareth of haar vader? De jongen beet op zijn lip, een tik die hij de laatste tijd wel erg vaak zag terug komen, en haalde een hand door zijn wat verwarde haren. Goed, alles zat er nog in. Als die kleine gast nog even opschoot met lopen kon Oliver snel volgen en zich uit de voeten maken uit dit barbaarse landschap gevuld met schone lucht en koeienvlaaien. Echter, leek iemand anders een ander plan te hebben. Want een kreet van pijn deed Oliver opschrikken. Met een ruk draaide hij zijn hoofd om, de tas dicht tegen zich aan houdend, bang dat die gast die de drugs wilde toch was gekomen en dat er een of ander iets was gebeurd. Maar nee, het was verre van dat. De jongen die hij net had uitgescholden lag kermend op de grond en was aan het vervormen. Een dierenvorm? Op dit tijdstip? Oliver fronste en verwachtte niet veel. Waarschijnlijk een rat of ander miezerig diertje. Die jongen kon nooit veel goeds zijn. Maar nee, Oliver had het mis. De jongen bleek een wolf te zijn met een prachtig grijs kleurtje. Oh, dat zou wel een mooi tapijtje voor in zijn kamer kunnen zijn. Want het berenvel begon een beetje te slijten. Het was alsof het beest, of de jongen, zijn gedachten kon leven en het beet in zijn richting. Oliver verroerde geen spier. 'Gast, chill oke?' Zei hij op een koele toon terwijl hij de wolf aanstaarde. In zijn eigen vorm kon hij dit beest makkelijk aan. 'Wist ik veel dat jij niet de persoon was die ik nodig had. Hup, ga naar je moeder.' Hij maakte een wuifgebaar met zijn handen, ten teken dat de jongen moest oprotten en Oliver met rust moest laten.
Terug naar boven Go down
 
avatar
━ Tribemember ━

Posts : 40
IC : 16

“ Character „
Age: 15
Sex: Male
Breed: Grey wolf

Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: The mighty fall za jan 02, 2016 2:02 pm

De man voor hem begon te spreken, maar wat Dregoe niet zag was dat zijn eigen rugzak niet ver naast hem lag. Hij dacht dat de ander zijn rugtas wilde pikken. Dat kwam vast nog door het dierlijke instinkt dat hij half had weten te controleren. Hij snoof zachtjes en sprong naar voren en greep de tas met zijn muil vast voor de wolf er een harde ruk aan gaf. Hij had eigenlijk liever thuis geweest, maar nu dit gebeurd was kon hij dat moeilijk terug draaien. Het enigste wat hij nog wilde was naar huis gaan, maar niet zonder zijn rugtas. De man voor hem leek te denken dat hij een moeder had, nou ja has gehad. Maar dat kon die niet weten natuurlijk. Na nog een ruk en hoopte de tas los te hebben getrokken.

XD
Terug naar boven Go down
 
avatar
━ Solitair ━

Posts : 172
IC : 43

“ Character „
Age: 26 years
Sex: Male
Breed: Barbary Lion

Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: The mighty fall zo jan 03, 2016 12:29 am

Nog voordat de jongeman het doorhad was de wolf naar zijn tas gesprongen. ZIJN tas. De tas waar wel een paar honderd euro aan drugs in zat. Iets wat Oliver niet wilde verliezen. Hij had al een klote dag achter de rug, was helemaal naar hier gekomen voor iemand die niet was komen opdagen, de pijn in zijn rug voelde hij nog steeds en het liefst wilde hij gewoon naar huis. Of naar Sareth en gewoon tegen haar opkrullen en drugs snuiven. Niet dat hij dat zou doen, de jongen wilde graag zijn afstand bewaren. Heel graag. Maar de wolf, of vage jongen, voor hem had andere plannen en wilde zijn tas hebben. Oliver gromde en probeerde de tas uit de bek van de wolf te krijgen. Maar dat zou alleen maar resulteren in een gescheurde tas. En Oliver was best blij met deze tas dus hij wilde hem graag heel houden. 'Gast, ga naar je eigen tas!' Oliver haalde uit met zijn voet naar de kop van het beest. Zo heel veel zin om nu in een leeuw te veranderen, had hij niet. Het zou resulteren in nog meer pijn dan dat hij al had, onnodige botbreuken en ruzie. In zijn dierenvorm kon Oliver de jongen makkelijk aan, maar hij probeerde het voor een keer eens goed op te lossen zonder onnodige risico's te nemen. Met nog steeds het handvat van de tas stevig in zijn handen probeerde hij opnieuw naar de wolf te schoppen, hopend dat hij eindelijk doorkreeg wat Oliver bedoelde en dat hij zowel de tas als het wolveninstinct in hem zou los laten en zou realiseren hoe dom hij bezig was. Eem geïrriteerde grom en vloek verliet zijn lippen, hij was zo verschrikkelijk klaar met deze dag.
Terug naar boven Go down
 
avatar
━ Tribemember ━

Posts : 40
IC : 16

“ Character „
Age: 15
Sex: Male
Breed: Grey wolf

Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: The mighty fall zo jan 03, 2016 2:51 am

De man bleef maar vast houden. Wat had die vent nu aan lappenstof en aan wol? Maar toen hij zag dat de ander naar zijn wolvensnuit schopte sprong Dregoe iets opzij, maar liet de rugtas niet los. Weer gaf hij een ruk, maar bereikte er nog niet veel mee. De jongeman sprak dat hij naar zijn eigen rugtas toe moest gaan, maar Dregoe legde zijn oren strak in zijn hals. Welke andere rugtas? Deze was van hem en.die wilde deze praatjesmaker stelen... Dre liet niet los en rukte nog eens. De laatste trap had hij niet zien aankomen en die raakte hem op zijn kaak. Dregoe jankte even, maar hervatten zijn strijd om de rugtas en sloeg nu met een poot naar de plek waar deze nog vast gehouden werd.
Terug naar boven Go down
 
avatar
━ Solitair ━

Posts : 172
IC : 43

“ Character „
Age: 26 years
Sex: Male
Breed: Barbary Lion

Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: The mighty fall zo jan 03, 2016 3:26 am

Bam, raak. Vol op zijn kaaak. De eerste schop dat het dier ontweken, maar de tweede was een schot in de roos. Nou ja, bijna in de roos. Want de jongen wilde nog steeds niet los laten en was erg zeker van zijn zaak dat dit zijn tas was. En Oliver werd er met de seconde chagrijniger van. Het beest in hem roerde zich. Het fluisterde in zijn oor. Gewoon in geven, gewoon over nemen en vechten als beesten. In een kooi. Tot de dood. En Oliver had er dan ook schoon genoeg van dat hij zich te goed voelde om als beesten te vechten. Dus gaf hij maar in. De transformatie was nog pijnlijker met de helende wonden op zijn rug, maar Oliver hield de pijnlijke schreeuw binnen in zich. Hij liet de tas vallen, net op het moment dat de vuile hond naar zijn vingers beet en kromp in elkaar. Om de een of andere reden leek de pijn altijd in zijn buik te centeren en hij kon ook niets anders doen dan zijn armen er om heen slaan. God het leek alsof hij een hartaanval kreeg. De transformatie verder was vrij simpel. Zijn kleding werd verruild voor een dikke, met littekens bezette, gouden vacht, een staart, vier poten met vlijmscherpe klauwen en donkere manen. Een immense leeuw stond nu voor de wolf. Met een druk van zijn poot duwde hij het beest om en oefende hij druk uit op de buik. Zijn kop kwam erg dichtbij die van de jongen en je kon zijn adem voelen. 'Mijn. Tas.' Gromde hij kwaad. Zijn staart zwiepte een paar keer kwaad op en neer. Als de jongen nu nog puf had om te vechten, dan had hij lef. Maar dan zou Oliver ook niet zachtaardig doen.
Terug naar boven Go down
 
avatar
━ Tribemember ━

Posts : 40
IC : 16

“ Character „
Age: 15
Sex: Male
Breed: Grey wolf

Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: The mighty fall zo jan 03, 2016 4:11 am

Waarom liet hij niet gewoon los? Wat had die man nu aan zijn spullen? Maar deze leek genoeg van het getas trek te hebben en veranderde in zijn dierlijke vorm. Dregoe verloor er op de eerste plaatst al bijna zijn evenwicht door toen de rugtas eindelijk los gelaten werd al was hij daardoor onstabiel en gemakkelijker om te duwen. Gelijk viel zijn blik op zijn eigenlijke rugtas. Hoe stom zeg?! Maar Dregoe wist nog niet hoe te spreken in zijn dierlijke vorm. De leeuw oefende druk uit op zijn buik iets wat niet fijn aan voelde. In een vlaag van zelf verdediging maakte hij waarschijnlijk weer de verkeerde keuze en smeet de tas met die beweging vol richting de leeuw. Hopelijk ging hij dan van zijn buik af? Hoewel Dregoe in die beweging de tas los gelaten had wilde hij graag opstaan en dit voodval gewoon vergeten en terug gaan naar zijn eigen huisje...
Terug naar boven Go down
 



BerichtOnderwerp: Re: The mighty fall

Terug naar boven Go down
 
 

The mighty fall

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dawn of Eternity :: THE WEST :: Western Misarai :: The Goldhurst Countryside-