RegistrerenInloggenIndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepen




INBOX // PROFILE



Charactername
Password

You are not logged in or registered.
(LOG IN OR REGISTER)
Welcome friendly guest,

DAWN OF ETERNITY is a semi-realistic rpg about the supernatural caused by the ultimate virus centuries ago.

Are you going to survive this world?


13-12-2015 ~ Het forum is officieel open!
29-11-2015 ~ Het forum is bijna klaar!
the season isseason
Winter




This forum works the best with:
google chrome

but can also be used with the following browsers:
firefoxinternet exploreredgesafari
DAWN OF ETERNITY

Let us work on the start of a new era

Deel | .
 

 Just have fun, but come you are free to sit there if you want.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
avatar
━ Solitair ━

Posts : 42
IC : 13

“ Character „
Age: 24
Sex: Male
Breed: Saber tooth

Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Just have fun, but come you are free to sit there if you want. wo jan 06, 2016 11:02 pm

Het was altijd leuk om andere schrik aan te jagen en zo op zijn tijd ook zijn oudere broer Oliver. Hoewel die het niet fijn vond, maar Jake kende zijn grenzen bij zijn broer dus ging hij daar nooit echt over de schreef tenzij hij het fout had en zijn broer echt pist was dan kon hij het wel eens bekopen natuurlijk, maar ergens vond Jake dat minder erg dan wanneer hun vader toe sloeg. Die man wilde hij echt nooit meer zien. Maar tja ze zaten allemaal in hetzelfde duistere wereldje dus kwamen ze elkaar vast wel eens ergens tegen. Voor nu zat hij te genieten in een van de stripclubs die goed verborgen was van de buiten wereld. De jonge vrouw die op zijn tafeltje stond te dansen was best nog jong, maar ze had een knap gezichtje. Zelf zat hij lekker op de bank en dronk van een glas rum/cola in zijn hand. Zijn ogen volgde alle lijnen van haar prachtige lijfje, maar toch miste ze nog iets. Iets wat hij graag bij de meeste vrouwen zag. Dit verloren schaapje had nog geen pit genoeg. Jake leunde naar voren en schoof een vijftigje in haar broekje. Dat was het enigste wat een man in zo'n tent mocht. Enkel even aanraken tijdens het fooitje te geven, meer niet. Maar ze was er blij mee. Ze stapte door op een andere tafel en voor heel even was Jake afgeleid. Er kwamen nieuwe mensen binnen en die waren altijd leuk om te bekijken, maar toch bleef Jake rustig zitten nippen van zijn glas. Het geval wilde dat het om de baas van deze tent ging en samen met nog iemand binnen kwam. Jake glimlachte zacht toen een nieuwe jonge vrouw op zijn tafeltje kwam te dansen. Deze danste met meer pit en zijn ogen volgde elke beweging. Zijn dierlijke instinkt was meteen gewekt en hij voelde zijn wederhelft even rondjes draaien en in zijn gedachten luid brullen, maar niemand hoorde het verder nog zagen ze zijn hongerige blik. Zijn ogen en gezicht bleven onbewogen, ongeïnteresseerd. Maar doordat Jake zijn blik op de dansende vrouw hield zei al dat ze zijn aandacht had getrokken. Ze bleef vrolijk door dansen en gooide zelfs een lichte sjaal om zijn hals en trok haar naar zich toe. Er verscheen heel even een gespeelde charmante glimlach op zijn lippen. Het liefste zou hij haar vannacht mee naar zijn appartement meenemen, maar hij wist dat ze het hier en nu vast zou weigeren, maar toen ze haar gezicht dichtbij de zijne hield had hij haar graag een kus gegeven, maar hield zich in en wist het nog voor ze te dichtbij kwam trok ze zich terug en liet de dunne sjaal achter en dansten ze door. Jake ging weer recht zitten en wenkte de pittige dansende tante naar zit toe. Ze droeg nog een innieminnie bhtje waar hij een honderdje in schoot en even knipoogde. Ze bloosde en glimlachte zacht voor ze weer verder begon te dansen. Zijn aandacht werd echter verlegd en hij keek naar het geluid van waar iemand gesproken had.

(Sareth)
Terug naar boven Go down
 
avatar
━ Solitair ━

Posts : 84
IC : 22

“ Character „
Age: 23
Sex: Female
Breed: Chrysilla Lauta (Elegant Golden Jumping Spider)

Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: Just have fun, but come you are free to sit there if you want. do jan 07, 2016 10:11 pm

Hoewel Sareth absoluut niet vies was van het vrouwelijk schoon en ze een goed vrouwenlichaam best kon waarderen, was haar aanwezigheid in een stripclub toch ronduit uitzonderlijk. Een blik op haar strakke, zwarte jurkje, de stay-ups aan haar benen en de torenhoge hakken hieronder en een willekeurige vreemde zou misschien kunnen zeggen dat ze hier thuishoorde - op het podium, welteverstaan - maar ook dat was niet het geval. In een ander leven had ze zichzelf makkelijk op een van die tafeltjes kunnen zien dansen, haar heupen wiegend voor de domme schapen die zich in de banken verschansten met hun glazen drank en geldbiljetten. Ze wist dat ze het in zich had, dat ze genoeg zelfvertrouwen en genoeg skills had om het te maken in deze wereld, mocht ze hier behoefte aan hebben. Het lot had echter anders bepaald. In plaats van dansjes maken rond een paal en blosjes op haar wangen toveren in ruil voor een vijftigje meer, had zij het recht om met een kille blik dat vijftigje te eisen van haar klanten, in ruil voor een miezerige gram coke. Waar vrouwen hier hard moesten werken om te betalen voor een nieuw setje lingerie, hoefde Sareth alleen in haar auto te stappen om een tas vol drugs in te ruilen voor een tas vol geld. Ze kon het dan ook niet helpen dat ze met een lichte grijns rondkeek naar de vrouwen die zich hier toonbaar stelden. De schaars geklede meisjes wierpen blikken op haar die dropen van de vijandelijkheid, alsof ze bang waren dat Sareth de klanten voor hun neus zou wegkapen. De strippers wisten, net als Sareth, dat ze hier niet thuishoorde, gezien ze zich zowel niet als werknemer of als klant opstelde. Ze was net zo min geïnteresseerd in de strippers als in de mannen die dit wel waren en dat maakte haar een vijand. Sareth vond het prima. Waar de strippers haar niet mochten, vonden de mannen het maar al te interessant dat er een vrouw rondliep in een stripclub wier primaire doel het niet was om het geld uit hun zakken te slurpen met een goedkope decolleté.
Sareth haar reden van aanwezigheid lag een stuk lastiger dan behoefte aan een vrouw die goedkoop voor haar zou dansen of een man die verlangend een briefje van vijftig tussen haar borsten mocht stoppen. In feite was ze wel op zoek naar iemand die haar briefjes van vijftig toe kon spelen en als hij het echt nodig vond dan mocht hij deze ook best tussen haar borsten verstoppen, maar de focus lag toch echt op dat geld. En als het dan ging om briefjes van vijftig, dan wilde ze deze in ruil voor de drugs waar ze hem mee bevoorraadde, zodat hij ze later door zou verkopen. Ze was op zoek naar Oliver - en duidelijk ten einde raad, want voor zover Sareth wist was hij niet een bijzonder vaste klant van deze tent. Waarom zou hij ook, als hij haar had en een vrolijk oranje gekleurd doosje pillen naast zijn bed als afleiding. Punt was, de slechtgehumeurde jongen nam zijn telefoon niet op, reageerde niet op haar berichten en ontweek haar verder op iedere andere manier mogelijk. Sinds hun.. akkefietje van laatst, had hij geen contact meer gezocht en het werkte Sareth op haar zenuwen. Niet dat ze zich zorgen maakte, er kon moeilijk meer mis zijn met de jongen dan dat er altijd al was geweest en ze was er honderd procent zeker van dat hij nog in leven was, maar meer omdat ze het simpelweg niet kon uitstaan wanneer ze werd genegeerd. Ze had hem nodig en ze wist dat hij haar nodig had - zij was immers de persoon die ervoor zorgde dat zijn zaakjes draaiende bleven, zonder haar vaders drugs was hij immers niks - en het zat haar meer dan dwars dat hij het klaarspeelde dit te negeren. Hoe dacht hij dat hij zichzelf levende wilde houden zonder haar in zijn leven? Ze snapte dat hij boos was, hoewel ze niet vond dat hij het recht had want hij had gewoon met zijn poten van haar af moeten blijven, maar ze vond dat hij doordraafde en momenteel was dat het laatste dat ze kon hebben. Hij had haar nodig, zij had nodig dat hij haar nodig had en bovenal had ze het geld nodig dat ze aan hem kon verdienen. En dus was ze maar gaan zoeken. De kans dat ze Oliver hier zou aantreffen was heel klein en dit wist ze, maar ze wist ook dat hier genoeg andere mensen kwamen, genoeg mannen en dat dergelijke plekken perfect waren voor het winnen van informatie. Oliver was bekend genoeg in de onderwereld en Sareth ging ervan uit dat ze, wanneer ze de juiste mensen zou aanspreken, Oliver best zou kunnen opsporen. Hier en daar had ze wat woorden gewisseld, wat vragen gesteld. Niemand had haar echt veel details kunnen geven. Het liefst wilde Sareth spreken met de manager. Ze had hem een aantal keren op feestjes gezien en wist dat hij zich inliet met duistere zaakjes. Ook wist ze dat hij eens naar haar toe was gekomen omdat hij iets had willen kopen en ze vermoedde dat Oliver hem meer dan eens van zijn behoeftes had voorzien. Het werd haar echter bijzonder moeilijk gemaakt om de genoemde manager te mogen spreken. Hij was bezig, zo werd haar verteld. Braaf als Sareth was, bleef ze dus maar rondhangen tot de man wel tijd voor haar vrij kon maken. Ze had een glas drank besteld en had, terwijl ze een grote slok had genomen, de ruimte doorgekeken. Aan een van de tafeltjes zat een jongen die moeilijk veel ouder kon zijn dan dat zij was. De manier waarop hij zich inliet met de strippers was haast lachwekkend. Wenken en knipogen. Een sarcastische glimlach gleed rond haar lippen en met wiegende heupen stapte ze op de jongen af en nam ze plaats aan het tafeltje naast hem. Hij leek zo in zijn element met het meisje dat dankbaar danste voor haar briefje van honderd, dat Sareth het bijna niet over haar hart kon verkrijgen om zijn aandacht te trekken. Of wel, dat zou het geval geweest zijn als Sareth een hart zou hebben voor het volk dat zich hier vertoonde en ze kon zien als iets anders dan mogelijke klanten en bruikbare voorwerpen. Dit was niet zo en dus beroofde Sareth de stripper met wat simpele woorden van de aandacht die ze eerder had gekregen. "Pardon, kunt u me helpen?" vroeg ze hem op een kille maar licht flirtende toon. Ze boog zich iets naar hem toe zodat ze op zachtere toon kon praten en vroeg, "Weet je toevallig iets over de whereabouts van Oliver? Altijd chagrijnig, loopt sinds korte tijd met een blauw oog." De jongen die ze aangesproken had zag eruit alsof hij zich best wel eens waagde aan iets meer dan een glas drank en zag er dus automatisch uit als een mogelijke klant van Oliver. Ze kon het altijd proberen, toch?
Terug naar boven Go down
 
avatar
━ Solitair ━

Posts : 42
IC : 13

“ Character „
Age: 24
Sex: Male
Breed: Saber tooth

Profiel bekijken

BerichtOnderwerp: Re: Just have fun, but come you are free to sit there if you want. zo jan 17, 2016 10:28 pm

De ruimte van de strip club was gevuld met speciale muziek waar de meisjes op konden dansen, maar toen een jonge vrouw binnen kwam voelde Jake meteen de vijandschap van alle meisjes die hier werkte. Het amuseerde hem zeer en stiekem terwijl hij bleef kijken naar het dansende meisje voor hem bleef hij de jonge vrouw in de gaten houden. Ze zocht overduidelijk iemand. Maar ze leek steeds weer op een muur te stuiten. Het amuseerde hem nog meer dat ze op die muur bleef terecht komen en zelfs de man die hier de baas was bleek haar van een koude kermis thuis te laten komen. Ze nam plaatst naast hem aan een tafeltje en vroeg of hij haar kon helpen. Hoewel ze er lekker uit zag met de kleding die ze aanhad merkte hij het brandende verlangen van het dansende meisje ook op. Haar vuur spuitende ogen lieten hem even grinniken voor Jake zich weer op de jonge dame die even oud als hem leek te zijn. Ze vroeg naar Oliver. 'Hm, ligt er aan waarvoor je hem nodig hebt.' zei hij op zijn gebruikelijke kille ongeïnteresseerde toon en draaide zijn blik weer weg van de blondine. Hij wist wel waar zijn broertje uit hing, maar ging dat niet zo maar verklappen. Als ze iets wilde moesten ze daar een goede reden voor hebben of hem de nodige info geven die hij zelf zocht. Zelf was hij op zoek naar een dief een inbreker die hem vier jaar geleden belazerd had en nog steeds niet had terug betaald. Hoewel de man zich zo goed als onzichtbaar hield. Hij kende Jake zijn reputatie als huurmoordenaar en dat hij altijd zijn zin kreeg of zelden faalde. Zijn kogels en messen of zijn katana raakten bijna iedere keer hun doelen en ze stierven vaak dan ook een snelle of een uiters martel dood. Jake wist niet wat deze griet van zijn broer wilde, maar vond het ook leuk om mensen aan het lijntje te houden. Gewoon voor de lol. Soms gaf hij mensen wel eens verkeerde indrukken, maar de info die men vaak wilde gaf hij wel tegen de juiste prijs. Hij merkte dat ze was blijven zitten en keek haar weer aan, hoewel zijn blik kil en ongeïnteresseerd bleef. 'Als jij ook info over de verblijf plaatst van Barnebie hebt zou ik je kunnen helpen.' zei hij op dezelfde toon als die hij eerder gesproken had. Maar of ze Barnebie kende wist hij natuurlijk niet. Op die muur was hij de laatste tijd vaak genoeg gestuit.
Terug naar boven Go down
 



BerichtOnderwerp: Re: Just have fun, but come you are free to sit there if you want.

Terug naar boven Go down
 
 

Just have fun, but come you are free to sit there if you want.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dawn of Eternity :: THE WEST :: Western Misarai-